اظهارات پنجشنبه گذشته وزیر خارجه آمریكا، از اهمیت انتخابات ایران و پیش بینی وقوع یك حماسه حكایت می كند. جان كری در كمیته روابط خارجی سنا خواستار به تاخیر انداختن تصویب تحریم های جدید علیه ایران شد و گفت «وضعیت مذاكرات هسته ای با ایران ناامیدكننده است اما با توجه به انتخابات پیش روی ایران، باید در تصویب تحریم های مضاعف، صبور باشیم. دو ماه مانده تا انتخابات، ابهاماتی دیده می شود. من فكر می كنم زمان آن رسیده كه اندكی صبور باشیم. من فكر می كنم اینكه چه زمانی را برای بعضی اقدامات انتخاب كنیم، اهمیت حیاتی دارد. ما باید محتاطانه عمل كنیم. البته دولت موقعیت را كاملا رصد می كند. وزارت خارجه ترجیح می دهد زمان توسل به اقدامات جدید را با همكاری كنگره مشخص كند.»
خبرگزاری رویتر و آسوشیتدپرس همین گزارش مختصر را از سخنان جان كری منتشر كرده اند. سخنان وزیر خارجه آمریكا از یك سو اعتراف به شكست سیاست تحریم های فلج كننده و گزنده است. ایجاد تقابل میان مردم و حاكمیت در ایران، هدف اصلی از تصویب این تحریم ها در یك سال گذشته بود و اكنون آقای كری اعتراف می كند كه نه تنها آن هدف حاصل نشده بلكه نسبت به نتایج معكوس آن نگرانی وجود دارد. تحلیلگران و سیاست پردازان اروپایی و آمریكایی بارها این واقعیت را مورد تاكید قرار داده اند كه اعمال تحریم های جدید از یك سال گذشته موجب اوج گیری احساسات ضد آمریكایی در میان مردم ایران شده و همچنین به انسجام بیشتر در حاكمیت انجامیده است در حالی كه هدف از تحریم ها، ایجاد شكاف و اختلاف بیشتر در میان مردم و اجزاء حاكمیت بود. سخنان كری وجه دیگری هم دارد و آن نگرانی از تاثیر این احساسات فزاینده ضد آمریكایی در رونق بخشیدن به انتخابات و انتخاب رئیس جمهوری هرچه ضد آمریكایی تر است. در واقع وزارت خارجه آمریكا، نشانه های وقوع یك حماسه سیاسی الهام بخش در ایران را رصد كرده و اكنون از كنگره می خواهد روی آتش انزجار ملت ایران از آمریكا بنزین نریزد. نكته سومی كه از سخنان جان كری می توان استنباط كرد، نفاق مزمن در سیاست كاخ سفید است. او نمی گوید تحریم ها علیه ملت ایران را متوقف كنید بلكه دعوت می كند كه كنگره فعلا تشدید دشمنی ها را مسكوت بگذارد و پس از انتخابات به این كار مبادرت ورزد. این بدان معناست كه باطن خبیث سیاستمداران آمریكایی تغییرناپذیر است و نباید به لبخندهای دیپلماتیك آنها دل خوش داشت.
هرچند محافلی می كوشند دشمنی كوركورانه دشمن را انكار كنند یا با بزرگ نمایی آن در شیپور تسلیم طلبی بدمند، اما امروز گفتمان مقاومت و پیشرفت تبدیل به گفتمان حاكم بر كشور شده و نامزدهایی كه پا به میدان رقابت در انتخابات می گذارند، لاجرم باید در تراز همین گفتمان بدرخشند. روزنامه فرانسوی لوموند چندی پیش درباره استیلای گفتمان مقاومت و موفقیت آن نوشت «از 4 سال پیش قدرت های بزرگ تلاشی كابوس وار را آغاز كرده اند اما جمهوری اسلامی تسلیم نمی شود. گروه 1+5 نمی توانند در ارزیابی آیت الله خامنه ای تغییری ایجاد كنند...



در ادامه مطلب بخوانید...

گروه 1+5 چیزی برای ایجاد ترس در دل مقامات ایرانی در اختیار ندارد. مواضع اعضای این گروه همسو نیست كه بتواند فشار واقعی به ایران اعمال كند. آیا باید به شیوه دیگری متوسل شد تا مذاكره میان ایران و آمریكا برقرار شود؟ مسئله این است كه باورپذیری ادعای آمریكا مبنی بر اینكه در پی مذاكره با ایران می باشد، سخت است. اوباما این پیشنهاد را در ابتدای ریاست جمهوری خود و درست هنگامی مطرح كرد كه واشنگتن یك حمله سایبری را علیه تاسیسات هسته ای ایران شروع كرده بود. از این عملكردها نیت خیر برداشت نمی شود. اوباما قدرت مانور خود در مقابل ایران را بسیار محدود كرده و دارای مواضع ناهمخوان است... اكنون در آستانه انتخابات ریاست جمهوری، رقابت بسیار سختی میان اردوگاه های سیاسی ایران در جریان است. این یك مسابقه ملی گرایانه و ناسیونالیستی است. هیچ یك از جناح ها به مذاكره اشاره نمی كند چرا كه بیم آن دارد انگ خیانت علیه منافع ملی به او بچسبد. هر یك از رقبا و گروه ها برای اینكه بهتر بتواند مواضع خود را تثبیت كند، باید مرتبا به دستاوردهایی كه جمهوری اسلامی تاكنون داشته، تاكید بورزد».
این گفتمان اصلی حاكم بر انتخابات ریاست جمهوری است. در واقع مسئله اصلی افكار عمومی، انتخاب بین ذلت تسلیم طلبی یا عزت مقاومت نیست بلكه انتخاب بهترین و شایسته ترین نامزد در تراز عزت و اقتدار ملی است. مردم ما حقارت و ضعف و مذلت را نمی پسندند و گردن كج كردن نزد زورگویان جهانی را قابل هضم نمی دانند، كه اگر غیر از این بود و دشمن برآوردی متفاوت داشت، آن گاه دو ماه باقی مانده به انتخابات، موقع مناسب تشدید فشارها به شمار می رفت. اگر آنها با رصد اطلاعاتی گسترده به این نتیجه می رسند كه فعلا باید فیتیله تحریم ها را پایین كشید، حاكی از تراز بالای عزتمندی و تشخص ملت ایران است و طبیعتا یكی از ویژگی های مهم رئیس جمهور آینده این خواهد بود كه در تراز همین مردم قد علم كند. او باید بشارت دهنده پیشرفت در سایه استقلال كشور باشد نه اینكه مانند برخی محافل به حاشیه افتاده و منزوی، نماد ارتجاع و عقبگرد تلقی شود.
با این تلقی می توان به مرور برخی شرایط نامزد اصلح پرداخت:
1- ساده نمایی مشكلات یا لاینحل نمایی چالش ها، نشانه آفت زدگی برخی جریان های سیاسی و نامزدهای آنان است. از یك سو به شهادت تاریخ 34 ساله انقلاب حركت شتابان در مسیر پیشرفت- با وجود چالش ها و مزاحمت های بزرگ دشمنان- شدنی است و كسانی كه این امر را ناممكن می دانند یا به تسلیم در برابر دشمن حواله می كنند، آشكارا با واقعیت ها معارضه می كنند. و از دیگر سو آنها كه مثلا وعده می دهند 6 ماهه مسئله رابطه با آمریكا را حل كنند یا در باغ سبز اقتصادی - با وعده های ناممكن اما مخرب- نشان می دهند، از هم اكنون به بی كفایتی سیاسی خود گواه می آورند. با این وصف انتخابات مایه ارتقای فرهنگ سیاسی عمومی است اما در عین حال از سوی دیگر عوام فریبی ها، فرهنگ عمومی را تهدید می كند. البته باید شهادت داد كه هرچه جلوتر آمده ایم، آسیب ناپذیری فرهنگ عمومی در برابر حلقه های ساده انگار و ساده پندار كمتر شده است.
2- فرهنگ، عمود قائم یك ملت در حوزه مهندسی گفتمان مقاومت و پیشرفت است. فرهنگ و باورهای اعتقادی، زیربنای همه موفقیت ها و دستاوردهاست و با همین باورها بود كه انقلاب به بار نشست و تداوم یافت. فرهنگ اسلامی بود كه در یك ملت توسری خور تحقیر شده، باور «ما می توانیم» را نهادینه كرد تا توانست رژیم آمریكایی و مسلط پهلوی را به زیر كشد، مقابل جنگ افروزی دشمن با شجاعت بایستد، كمر تحریم های اقتصادی و فنی دشمن را بشكند و ایران را با 11 برابر نرخ متوسط جهانی، تبدیل به سریع ترین كشور از نظر رشد و جهش علمی در دنیا كند. بنابراین در میان همه وعده هایی كه نامزدها می دهند باید رصد كرد كه آنها چه قدر با فرهنگ اسلامی و غیرت دینی عجین هستند و قرار است در صورت انتخاب شدن چه قدر به موضوع فرهنگ بها بدهند. وعده های صرف اقتصادی بدون اشاره به زیربنای همه موفقیت ها و كامیابی ها، نشانه نقصان در برنامه برخی نامزدهاست.
3- نامزدهایی در تراز بالای گفتمان «پیشرفت معطوف به عزت» قرار می گیرند كه ضمن جاذبه های قوی، دارای دافعه های قدرتمند و مرزبندی های جدی با عوامل مزاحمت در مسیر پیشرفت و عدالت باشند. كسی كه قرار است رئیس دولت در ایران باشد نمی تواند اهل باج دادن و باندبازی و اباحه گری و كوتاه آمدن یا تخفیف دادن بر سر اصول باشد. كسانی كه حریم حرمت های الهی را محترم نمی شمارند و وارد این حریم های ممنوعه می شوند، طبعا توان مواجهه با فشار بیگانگان یا مفسدان سیاسی و اقتصادی و فرهنگی داخلی را نخواهند داشت. تنها تقوا و خداترسی است كه روحیه شجاعت و عزت نفس و اراده محكم برای مواجهه با گردن كشان را تامین می كند. نامزدی كه هم اكنون در چنبره حامیانی ناسالم و منفعت طلب و قدرت مدار مدیریت می شود، فردا در صورت انتخاب شدن چگونه می تواند حریت به خرج دهد و به جای نگاه ملی، نگاه باندی پیشه نكند؟
4- اگر «پیشرفت معطوف به مقاومت و مجاهدت» گفتمان اصلی تعیین كننده در انتخابات آینده است، تمام حلقه هایی كه با این گفتمان معارضه یا در برابر آن حاشیه سازی می كنند، مغضوب مردم واقع خواهند شد. جریان فتنه و حلقه انحرافی، انتخابات مجلس نهم را بایكوت كرده بودند اما از مردم تودهنی خوردند. حلقه انحرافی همین پنجشنبه گذشته، وزن كشی افتضاحی در ورزشگاه آزادی ترتیب داد كه با وجود ولخرجی های هنگفت از بیت المال با كمترین استقبال مواجه شد. تصاویر این ماجرا به اندازه كافی از ابتذال سیاسی و فرهنگی و فقدان عقبه اجتماعی حلقه انحرافی حكایت می كند؛ همچنان كه 4-3 سال پیش وقتی سران فتنه به آن فتنه انگیزی بی سابقه و دشمن شادكن دامن زدند، خیال می كردند رگ خواب مردم را به دست آورده اند. آنها حتی رصدگران اطلاعاتی را در غرب به اشتباه انداختند اما سر بزنگاه، پرده از دروغ بزرگ برداشته شد. آیا غیر از این است كه فتنه گران مدعی بودند «موسوی (كروبی) دستگیر بشه- ایران قیامت میشه»؟ و آیا غیر از این است كه امروز مجبور شده اند شرط گذاری های مطایبه آمیز سابق را زیر پا بگذارند و برای حضور در انتخابات و رد صلاحیت نشدن التماس كنند؟
بدین ترتیب می توان گفت چشم بندی های رسانه ای با مضمون «خاتمی می آید/ خاتمی نمی آید»، «هاشمی می آید/ هاشمی نمی آید»، «مشایی می آید/ مشایی نمی آید» اصلا در برابر حماسه بزرگ سیاسی كه قرار است ملت ایران رقم بزنند، به چشم نمی آید. ملت ایران رو به جلو می نگرند و پیش می روند و اگر نیم نگاهی هم به گذشته داشته باشند، صرفاً از جنس عبرت گرفتن و تجربه اندوختن است. مفهوم حماسه سه مضمون عقلانیت و شجاعت و پیروزی را در خود نهفته دارد و این یعنی اینكه راه سیاست هیجانی، بی جربزگی و وادادگی و عقب نشینی و شكست بسته است.

محمد ایمانی



برچسب ها :
برنده انتخابات ,  تحریم ها علیه ایران ,  نامزدهای انتخاباتی , 

موضوع :
سیاسی ,